Przymiotnik „poznawczy” wiąże się z pojęciem „procesów myślowych”, jak i z „wiedzą” oraz „postrzeganiem”. Natomiast „behawioralny” z „działaniem”.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna jako jeden z nurtów psychoterapii szczególną rolę przypisuje myślom i działaniom człowieka.
Człowiek postrzegany jest jako samodzielny podmiot, który przetwarza wiadomości napływające do niego ze środowiska i wytwarza odpowiednią reakcję.

Inaczej mówiąc, każdy z nas posiada określone schematy poznawcze, przekonania o sobie, ludziach i świecie. Zachowuje się w określony sposób. Niektóre z tych przekonań, myśli, zachowań utrudniają funkcjonowanie na co dzień. Powodują, że źle się czujemy. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pomaga odkryć te „złe”, dysfunkcjonalne schematy i działania, a następnie zmienić je.

Jak wygląda proces terapii?

Na początku ustalony zostaje problem, który będzie przedmiotem terapii. Spisujemy kontrakt terapeutyczny, szacujemy czas trwania terapii.
Następnie terapeuta uczy pacjenta konkretnych procedur, technik dzięki którym po terapii on sam staje się terapeutą dla siebie.
Pacjent wykonuje czasami różne zadania pomiędzy naszymi spotkaniami - są one przedłużeniem edukacji na terapii.
Ważną rolę pełnią również eksperymenty behawioralne, które mają na celu zebranie danych dotyczących siebie i świata albo ćwiczenie nowych umiejętności w praktyce.
Terapia ma jasną strukturę i jest nastawiona na konkretny cel.
Najczęściej jest to terapia krótkoterminowa skupia się na TERAŹNIEJSZOŚCI...